پیام خوزستان - ایرنا / داریوش فرضیایی، دربارهی شکلگیری «عموپورنگ» و ماندگاری این شخصیت گفت:
از ابتدای شکلگیری عموپورنگ، هدفم این بود که فقط کودک مخاطب برنامه نباشد. دوست داشتم پدر و مادر نیز کنار فرزندشان بنشینند، برنامه را ببینند و درباره علاقهها، رفتارها و حتی شیطنتهای کودکشان کنجکاو شوند.
من دلی کار کردم. اگر این ارتباط از دل نمیآمد، نمیتوانست این همه سال ادامه پیدا کند. البته هیچ انسانی کامل و بدون نقص نیست و من هم ممکن است در زندگی یا بعضی برخوردها اشتباههایی داشته باشم، اما میتوانم بگویم آنچه مردم در بیشتر این سالها از من دیدهاند، خود واقعیام بوده است.
بخش زیادی از آنچه در من وجود دارد، از مادرم آمده است؛ آرامش، طنازی، دلرحمی، نازکدلی و پرهیز از شکستن دل دیگران. گاهی حتی کلماتی را که در تنهایی به زبان میآورم، مرور میکنم و متوجه میشوم چقدر شبیه مادرم شدهام. سبک من، سبک مادرم است.
عموپورنگ نیز مانند هر انسان دیگری مسیر رشد و تکامل را طی میکند. حفظ کودک درون به معنای انکار واقعیتهای زندگی نیست. من با زبان کودکان زندگی کردهام، اما همزمان باید گذر زمان، غم و دیگر واقعیتهای زندگی را نیز بپذیرم. /